الزامات ساخت و ساز برای روش تقویت پایه با ژئوتکستایل

فونداسیون را با ژئوتکستایل به عنوان یک ماده تقویت کننده تقویت کنید و تأثیر آن شبیه به یک ردیف هیزم انعطاف پذیر است. (از چوبها یا مواد نوک بسته برای ساختن قایق های هیزمی استفاده کنید ، آنها را در کف خاکریز پهن کنید و سپس اثر بار شل پایه' را گسترش دهید و ثبات پایه خاکریز را حفظ کنید.) در خاکریز با سطح آب زیرزمینی بالا و پایه خاک نرم ، از کارهای ژئوتکنیکی بالشتک استفاده کنید. این پارچه سفتی بستر جاده را تقویت کرده و زهکشی را تسهیل می کند.

در خاکریز پر پر ، می توان آن را با لایه ها جدا کرد. از ژئوتکستایل روی پایه نرم می توان برای پخش یکنواخت بار استفاده کرد. داده ها: داده های ترکیبات ژئوتکنیکی باید دارای وزن سبک ، تداوم کلی خوب ، استحکام کششی بالا ، مقاومت در برابر خوردگی ، فرسایش خوب ضد میکروبی ، ساخت و ساز مناسب و سایر مزایا باشد ، ژئوفیبر نبافته باید عملکرد قطر منافذ کوچک ، نفوذپذیری خوب ، بافت نرم و ترکیب خوب با خاک

عرض ، کیفیت ، ضخامت ، استحکام کششی ، مقاومت در برابر ترکیدگی و ضریب نفوذ پذیری مواد ژئوتکستایل انتخاب شده باید الزامات برنامه ریزی را برآورده کند. ساختار: لایه زیر سطح را با توجه به عرض و قسمت کامل ته خاکریز قرار دهید. پخش معمولاً صاف و صاف است و نزدیک به لایه غرق شده بدون اعوجاج ، چین و چروک یا روی هم قرار گرفتن است. هنگام آسفالت کردن روی شیب ، سفتی باید حفظ شود (می توان با منگنه آن را دستکاری کرد).

هنگام قرار دادن ژئوپلیمرها ، باید طول لنگر کافی در هر طرف خاکریز باقی بماند و به عقب تا شود تا سطح پر کننده متراکم را بپوشاند. برای یکپارچگی مواد ترکیبی ژئوتکنیکی ، هنگام انتخاب روش اتصال دور ، طول دور باید 0.3 ~ 0.9 متر باشد. هنگامی که روش اتصال درز انتخاب می شود ، عرض اتصال نباید کمتر از 50 میلی متر باشد و مقاومت اتصال نباید کمتر از مقاومت کششی مواد ترکیب ژئوتکنیکی باشد. استحکام - قدرت.